الشيخ عباس القمي
104
يازده رساله ( فارسى )
من خواهند بود ، و دشمنان تو در فرداى محشر همگى تشنه كام و افسرده و روسياه باشند ، و پيوسته با تازيانههاى آتشين ايشان را بزنند در حالتى سرهاى خود را از شدت سنگينى غل و زنجير بالا كرده و ديدهها را بسته باشند . يا على حرب تو حرب من است ، صلح تو صلح من است ، علانيه تو علانيه من است ، ضمير تو ضمير من است ، تو باب علم منى و اولاد تو اولاد منند ، و گوشت تو گوشت من است ، و خون تو خون من است ، و حق با تو است و بر زبان تو است و در دل تو است و در نظر تو است ، و ايمان با گوشت و خون تو مخلوط است چنان كه با گوشت و خون من ؛ و خداى عزّوجلّ مرا امر فرموده است كه تو را بشارت دهم به اينكه تو و عترت تو در بهشت خواهند بود ، و دشمن تو در جهنم ، و وارد نشود بر حوض من دشمن تو ، و غائب نشود از حوض من دوست تو . على عليه السلام فرمود من به سجده افتادم و خداى را حمد كردم به آنچه به من احسان فرموده از اسلام و قرآن و مرا دوست خاتم النبيين و سيد المرسلين گردانيد . « 1 » وَلَنِعْمَ ما قيلَ : وَلا يُنْجى مِنَ الرَّحْمنِ شَيْيءٌ * وَ مِنْ هَوْلِ الْقِيمَةِ وِ الْحِسابِ وَ مِنْ نارٍ تَلَهَّبَ في جَحيمٍ * سِوى حُبِّ الْامامِ ابي تُرابٍ شَفيعِ الْخَلْقِ في يَوْمِ التَّلاقِ * هُوَ الْمَنْعْوُتُ في آيِ الكِتابِ « 2 » از رسول خدا صلى الله عليه و آله مروى است كه : برداشته نشود قدم بنده در روز قيامت تا سؤال شود از او از چهار چيز ؛ از عمر او كه در چه فانى كرده ، و از جوانى او كه در چه پير كرده ، و از مال او كه از كجا كسب كرده
--> ( 1 ) ( . ) مناقب خوارزمى ( ، ص 75 ، چاپ نجف 1385 . ) ( 2 ) ( . ترجمه : چيزى انسان را از خداى رحمان و از وحشت روز قيامت و حسابرسى اعمال و از آتشى كه در دوزخ ) ( شعله مىكشد نجات نمىبخشد جز محبت امام ابوتراب على بن ابى طالب عليه السلام ) ( كه شفيع مردمان در روز ملاقات ) ( پرودگار است و در آيات كتاب آسمانى مدح و توصيف او شده است . )